شايد اگر عشق نبود سرنوشت زيبا بود.

 زندگي درد نداشت ،

 فکر و حرف يکسان بود.

 شايد اگر عشق نبود آدمي نيست نميشد، نيستي رنج نميشد ، رنج نيز زجر نميشد ...

 شايد اگر عشق نبود آسمان آبي تر ،

 خورشيد روشن تر ، چشمه شفاف تر

آري ... اگر عشق نبود اشک نبود ، حبس نبود ، زخم نبود

عشق

 آواز قشنگي است

 سرنوشتي كه مرا با تو به خود مي خواند.

 هر چه از خويش گريزم به تو نزديك شوم گوش كن قلب من از دور تو رامي خواند

مي دوني زيباترين خط منحني دنيا چيه ؟

لبخنديه

که بي اراده رو لبهاي يک عاشق نقش مي بنده

تا

 در نهايت سکوت

 فرياد بزنه

 دوستت دارم